Image
Top
Kompas
8 maart, 2014

Porschelein

‘Mail hem dat nou maar’. Hij stond van achteren over haar heen gebogen. Zijn geflirt maakte vandaag meer bij haar los dan anders. ‘Ik ga lunchen’, ze probeerde zakelijk te klinken zodat hij het niet in z’n hoofd haalde met haar mee te gaan. Hij klakte met zijn tong en stond naar haar te kijken. Ze voelde zich ongemakkelijk als hij haar ‘keurde’. Marc, haar manager. Aantrekkelijk met zijn donkerblonde krullen, blauwgrijze ogen maar helaas ook zeer getrouwd. Snel stapte ze haar kantoor uit en zonder nog iets te zeggen of überhaupt naar hem te kijken liep ze de gang op.

1392565_82822244
Ze draaide haar hoofd en schouders. Zeer deed het. Gedachteloos liep ze de kantine in en keek of haar vaste plek vrij was. Andrea van de facturatie wenkte haar en wees naar een lege stoel. ‘Oh nee, niet nu, niet Andrea’, terwijl ze haar mooiste neplach tevoorschijn toverde hield ze snel haar telefoon omhoog en gebaarde haar collegaatje dat ze naar buiten ging om te bellen.

‘Rob, met Suzan, heb je vanmiddag misschien tijd?’ ‘Bel me terug alsjeblieft’. Ze zette haar zonnebril op en trok haar jas wat steviger om zich heen. Vorig jaar konden ze al buiten eten maar dit jaar nam Koning Winter alle tijd. Ze pakte haar Moleskine en bladerde door wat ze tot nu toe had geschreven. Hersenspinsels, gedachten, gedichten en korte verhalen. Zelfs haar dromen had ze in steekwoorden willen bewaren.

744106_36032928

Haar iPhone plingelde.
‘Behoefte aan gezelschap?’
Langzaam las ze het geplingel en wachtte af.
‘Ik zie dat je dit leest, playing hard to get?’
Ze grijnsde. ‘Misschien’.
‘Geile pumps’.
‘Dank je, denk ik’. Ze vond dit leuk. Ze vond Marc leuk.
‘Wat schrijf je?’
‘Gaat je niks aan’.
‘Hmmm, dat toontje windt me alleen maar op, weet je dat?’.
‘Stel je niet zo aan, …echt?’
Ze bloosde en hield haar koele handen tegen haar wangen. Dit was niks voor haar. Veel te nuchter was ze voor deze onzin. Toch bleef ze ongeduldig naar het schermpje staren, benieuwd welke kant dit op zou gaan.
Marc mobiel “Aan het typen…”
Schiet nou op dacht ze. Er kwam maar niks. Ze hield haar hand boven haar ogen en speurde het gebouw af.
Pling. ‘Ga mee’.
Ze fronste. ‘Waarheen?’
‘Ga met me mee’.
Het kriebelde in haar onderbuik. Nadenkend trommelde ze nerveus met haar vingers op haar iPhone.
‘Suus’.
Opnieuw haar onderbuik. Kan niet, werk’.
‘Saai. Is dat alles of is het een wie?’
‘Bijzonder dat je mijn werk saai noemt, je bent mijn baas. En wat als het een wie is, ben je dan jaloers?’.
‘Misschien’.

Marc keek vanuit zijn kamer naar haar. Hij zag dat ze haar telefoon opnam. Nauwlettend hield hij haar in de gaten. Haar donkere korte koppie en haar groene ogen maakte haar niet alleen mooi maar ook bijzonder. Hij verbeelde zich vaak dat ze verborgen boodschappen uitzond. Er was chemie tussen hen, zonder twijfel. Tegelijkertijd was ze afstandelijk, zoals vandaag. Zou er nog iemand zijn? Belde ze daar soms mee? Hij keerde zijn rug tegen het raam. ‘Idioot’, zei hij hardop. Hij zou naar haar toegaan en haar meenemen in z’n auto. Eindelijk zouden ze toegeven aan waar ze beiden al maanden omheen draaiden.

424214_67709202
‘Oke, onwijs bedankt, tot straks’. Ze verbrak de verbinding. Haar pijnlijke nek zou vanmiddag nog onder handen genomen worden door Rob. Ze liep terug naar kantoor. Marc liep op haar af en duwde haar de lift in. Voordat ze iets kon zeggen drukte hij zijn lippen op de hare. Overrompeld door zijn drift wist ze niet zo gauw wat te doen. Even flitste er door haar heen dat dit niet kon, niet mocht. Zijn vrouw, zijn zoons. Ze keek hem aan en haar hand gleed naar zijn kruis. Als ze al had willen stoppen was het daarvoor nu echt te laat. Gehaast schoof hij haar slip naar beneden en schoof z’n vingers in haar. Haar vochtige vagina verried dat zij hetzelfde wilde als hij.

God, wat was ze sexy. Hij snoof haar geur op. Haar haar, haar nek, haar zachte eigen geur wond hem op. Ze was zo puur, zo heerlijk jong. Hij dacht niet aan thuis. Aan zijn lusteloze, slaperige huwelijk. Aan zijn sportieve zoons waar hij stapel op was. Aan zijn vrouw die rondreed in haar veel te dure glimmende Porsche als compensatie voor zijn geneuk buiten de deur. Hij dacht aan Suzan, aan seks. Zijn lust bevredigen met zijn mooie assistente. Een onschuldige prooi, hij bewerkte haar al maanden en nu had hij haar eindelijk waar hij haar hebben wilde.

Ze rilde. Al lange tijd fantaseerde ze hier stiekem over. Even twijfelde ze of ze dit echt zou durven, zou willen. Zijn overredingskracht wond haar op, ze wilde hem, ze greep hem overal waar ze kon, hij was sterk en nam haar zoals het moest. Ze zuchtte en kreunde zacht. Dit mocht nog niet stoppen, nog lang niet. Hij stootte een laatste keer en kreunde. Suzan, de hele tijd haar ogen gesloten, wiebelig van intens genot, keek op. Marc’s ogen, waterig van geilheid, straalden bevrediging uit.
Dit was het? Verbaasd en niet begrijpend keek ze naar hem. Meneer was klaar, dus zij ook?! Hij gaf haar een knipoog en fatsoeneerde zonder iets te zeggen zijn kleding. De lift ging langzaam open. Hoelang had het eigenlijk geduurd, één minuut, twee misschien? Onthutst en oververhit liep ze onvast naar het toilet.

Ze reed alvast maar naar Rob, werken kwam er nu toch niet meer van. Haar fiets zette ze slordig tegen de praktijk. Ze besloot binnen te wachten en haar gedachten te ordenen in de wachtkamer.

Na ruim een kwartier klonken er hakjes in de gang. Een vrouw met een blos op haar wangen glimlachte kort en ongemakkelijk naar Suzan en verliet wel erg gehaast het pand. Haar tas in de ene hand, haar panty in de andere.

Lichtelijk verbaasd en zacht grinnikend keek Suzan de vrouw na bij het wegrijden. Daar ging ze, in een peperdure glimmende Porsche.

120593_4554

Comments

  1. Nynke

    GAAF!!!!

  2. Prachtig plot.

    Vriendelijke groet,

  3. Gras

    Thanks, leuk om te lezen!

Voeg een baal toe

Op de vork genomen door

Categorieën

Schrijfsel