'Voetbal Inbed'
'Het gaat beginnen! Moet ik nog iets voor je pakken?' Ik zit in ons bad met bubbels, nou ja, geen bubbels als in champagne want dat vind ik eigenlijk helemaal niet lekker maar bubbels als in jetstream... Stro vliegt de trap op en neer en haalt voor mij nacho's met zelfgemaakte guacamole en is in de weer met chips en cola voor zichzelf. Zolang deze man doet wat hij doet ben ik eigenlijk al fan. Nee, ik heb het nu even niet over Stro al zou dit ook voor hem prima kunnen gelden. Nee, ik heb het over, wat mij betreft, de beste keeper ooit. Alhoewel ik ook groot fan was van Hans van Breukelen. Ik hoor af en toe een 'ooooh' en 'ooeoeoeeh' en besluit dat ik voetbal vanavond maar eventjes leuk ga vinden. De laatste wedstrijd van onze eigen Edwin van der Sar. Ik ben natuurlijk voor Manchester en niet voor Barcelona. Als de Britten namelijk niet winnen gaat Van der Sar waarschijnlijk niet heel emotioneel het veld over lopen, applaudisseren voor zichzelf en heel misschien ook niets zeggen over zijn keeper-carrière en alle mooie momenten, een traan wegpinkend. Hij zal rechtstreeks de catacombe in vluchten, teleurgesteld over zijn falen en de eindscore van deze legendarische wedstrijd.
Eenmaal aangekomen in de slaapkamer tref ik Stro aan in bed met hoe kan het ook anders, zijn iPad op schoot. (Soms heb ik de neiging op voorhand een plastisch chirurg te raadplegen. Wat te doen bij een ingegroeide iPad) Ik maak hiervan snel een foto in mijn hoofd en twijfel. Een boek, mijn iPhone voor wat sociaal contact via de chat of mijn speurtocht voorzetten naar vakanties op m'n MacBook. Ik kies eerst voor optie 2 maar sociale contacten kijken film, slapen of zijn op pad. Speurtocht dus. Ik mompel nog iets over hoe romantisch dit wel niet is en Stro 'hmmmt' af en toe op het juiste moment 'ja'. We zitten in de tweede helft en de Britten zijn inmiddels uit wanhoop overgegaan op wat tackel- en trekwerk. Ze gaan het niet redden ben ik bang.
Nee. Ze gaan het niet meer redden. Terwijl ik dit typ glipt voor de derde keer de bal door Van der Sar's lange gehandschoende keepervingers. Ik besluit dat ik voetbal toch niet zo leuk vind. Ook niet voor eventjes. Ik ga Van der Sar missen. Ook zijn applaus voor zichzelf, zijn speech en zijn tranen. Hoe het ook zij, verder met mijn speurtocht naar een geschikte vakantiebestemming. Door Barcelona zet ik in ieder geval voorlopig een streep...
Machinarium
vier reacties