Enquêtering
'Goedemiddag mevrouw', ik ben op zoek naar G. Ras. 'Spreekt u mee', zei ik niets vermoedend. 'Wat fijn dat ik u tref mevrouw', 'u heeft namelijk onlangs een online enquête ingevuld en ik mag u daarom een fantastisch aanbod doen'. 'Oh', stamelde ik. 'Dat moet een misverstand zijn, ik heb die enquête weggeklikt omdat het 100.000 vragen bleken te zijn wat van te voren niet was vermeld maar ben toen dus vergeten mijn gegevens te wissen'. 'Dus als u het niet erg vindt verbreek ik nu liever de verbinding'. De dame aan de andere kant van de lijn had zojuist blijkbaar haar cup a soup moment gehad en zou dat heel, heel erg vinden merkte ik. 'Maar u gaat vast wel eens naar de schoonheidssalon, toch?' 'Eeeh ja zoiets', antwoordde ik met mijn domme hoofd. (een wellnessresort viel daar toch ook onder?) 'Nou, dan gaat u toch veel liever volgende keer met korting?!' 'Daarom mevrouw Ras heb ik een superaanbieding voor u'. Met een vriendelijk 'ik heb toch geen interesse als u het niet erg vindt' kwam ik waarschijnlijk niet ver. Hulpeloos keek ik richting de heer S. Tro maar wist dat ik van hem geen medelijden hoefde te verwachten. Hoe vaak had hij me al wel niet gewaarschuwd voor dit soort ongewenste telefoontjes na eigen schuld dikke bult invul-acties.
Nog geen 24 uur later belde de volgende ongewenste enquêtemedewerker over mijn telefoonabonnement. 'Maar ik heb die enquête niet eens afgemaakt en al helemaal niet aangekruist dat ik gebeld wens te worden' klonk ik nu vanaf seconde 1 al kribbig. Hoeveel ijverige enquêteurs zou ik nog aan de lijn krijgen. Ik moest mijn nummer veranderen, undercover gaan, mijn slot vervangen, verhuizen, nee beter nog, emigreren!
'Hoe kwam je er in godsnaam bij om toch weer zo'n enquête in te vullen', Stro keek me bestraffend aan. 'Ja maar het ging om een schoenencheque van € 500,00' zei ik. 'Schoenen!' probeerde ik nog een keer maar tevergeefs. Stro rolde met zijn ogen en liep weg. 'Vrouwen', mompelde hij.
Machinarium
zeven reacties