Bingo, ook heel logisch.
Vriendin H. belt me: "Ik ben er al!". "Ik kom eraan", zeg ik. Ik ga op de fiets naar het 'strand', rokje kan dus niet. Of wel? Een zwarte kniebroek dan. Maar het is 28 graden. Een zwarte kniebroek ziet er niet strand-ish uit besloot ik. Toch maar een rokje, topje, teenslippers en zonnebril. Heel strand-ish dacht ik zo. Beachvolleybal, veel zweterige mannen (-en vrouwen)lijven, veel geroep, veel discussies en veel zand. Heul veul zand in mijn tas, tussen mijn tanden en in mijn oren, in mijn nieuwe haar en zelfs in mijn bikini! Gezandstraald werden we maar ook dat is heel strand-ish moet je maar denken. Daarna op naar paps&mams Gras. Die staan heel gezellig maar vooral voor hun rust heerlijk met hun caravan en hond in de bossen niet al te ver van huis. Wat zo lekker is aan zo'n plekje is dat je niets hoeft, alles mag en wil je aanspraak dan heb je aanspraak, absolute rust is daarentegen ook geen probleem. Het seizoen loopt ten einde wat betekent dat de laatste bingo-avond was aangebroken. De WAT?! Juist. De laatste bingo-avond. Stomverbaasd dat ze het ?berhaupt hardop durfden te zeggen keek ik mijn ouders onnozel aan. "Maar als jullie vanavond nog willen blijven gaan we natuurlijk niet hoor, dan blijven we gewoon lekker hier" aldus mams Gras. Stro en ik keken elkaar aan. Zouden we...? Mijn moeder begon al te grinniken. "Lachen toch", probeerde ze. "Drinken we daarna gezellig samen met de overkant een borrel". Ze had overredingskracht dus Stro en Gras op naar de bingo. (Waarom ik jullie hiervan in godsnaam deelgenoot laat zijn vraag ik me nu heel, heel sterk af). Bij binnenkomst ontvingen we 4 bingokaartjes en zagen we een tafel vol prijzen. "Bij een valse bingo dient er een liedje gezongen te worden en deze keer graag van Ren? Froger", roept het bingoballenmeisje. Mijn vader zet zacht 'de meeste dromen zijn bedrog' in van Marco Borsato. Ik knipoog en zeg "heel goed, pap". Ik kan niet wachten op zijn valse bingo.
"Bingo!", roept Stro. Ik kijk hem met grote ogen aan. Kalm loopt hij naar voren. Ik voel een lachstuip opkomen en wanneer er wordt geroepen dat het een goede bingo is zetten we het applaus in. Stro loopt met een brede grijns terug, in de ene hand een enorme lime-groene weekendtas, in de andere hand een set met theeglazen. Grinnikend halen we het einde van de meest ongelooflijke truttenbezigheid. Proost! ... 'en Bingo was zijn naam'.
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
Jammer dat je geen mooie iphone ofzo kon winnen, maar een set theeglazen is natuurlijk ook te hip. ;-)