Dauw

Ze streek het verkreukelde papiertje glad. Het was haar recept voor haar medicijnen. 2 maal daags 1 tablet, innemen met ruim water. Ongeveer een jaar geleden had haar dokter het voorgeschreven. Nu was er van het recept bijna niets meer over. Zelfs van de naam waren nog maar een paar letters zichtbaar. Ze trok haar vuile jas iets verder over haar heupen. Haar voeten en schouders waren niet bedekt, de jas was niet lang genoeg. Mensen liepen langs haar, kinderen staarden naar haar, nieuwsgierig maar met een bedenkelijk gezicht. Mama, heeft die mevrouw geen douche? Ze keek ze na, moeder en kind. Mooie vlechtjes, mooie kleren.
Ze rekende uit hoe oud haar eigen dochter nu zou zijn geweest. Welke opleiding zou ze hebben gedaan, zou ze al een vriendje hebben gehad, of een vriendin misschien? Zou ze denken aan kinderen, net als haar moeder vroeger alleen maar had gedaan. Een kindje, om van te houden, om mooi aan te kleden, om naar een goede school te sturen.

Ze stond op, wreef met haar handen door het natte gras en wreef ze daarna in haar gezicht. Er gaat niets boven verse dauw. Ze voelde aan haar rotte tand. Hij moest eruit maar hoe. Ze zou het bij de opvang voor daklozen vragen. Morgen mocht ze daar weer naar toe. Ze mocht zich dan weer wassen en misschien hadden ze wel een andere jas voor haar, een lange jas. Of schone sokken. Wat kon ze verlangen naar schone sokken. Gaten in haar schoenen, modder op haar benen, het maakte haar niets uit. Dikke schone sokken waren het einde.

Ze keek naar het gerechtsgebouw. Haar werk, haar leven. 'Mevrouw de rechter, graag geef ik het woord aan mijn client...'. 'Mevrouw de rechter, graag zou ik willen benadrukken...'. Ze had status, geld en een huis. Een heus huis, met stromend koud en warm water. Een hele lade vol met schone sokken.
Ze volgde de mensen die het poortje doorgingen. Vaak onzeker, vol verwachting, bang of nieuwsgierig. Ze hekelde de mensen die nieuwsgierig het gebouw betraden. Pen en papier in de aanslag, klaar om op te schrijven wat ze zagen, hoorden en meemaakten. Vervolgens kwam het in de krant wat zo'n nieuwsgierig aagje dan wel niet had gezien en gehoord. En wat het met die persoon had gedaan. Och och, arm schaap.

Ze kneep haar ogen tot spleetjes. Ze zag oud-collegae voorbij gaan. Ze werden oud. Zag zij er ook zo uit? Mevrouw de rechter, oud en verward. Met een rotte tand en gaten in haar sokken. Ze liep terug naar haar bank. Trok haar jas op tot aan haar middel en viel in slaap. Ze murmelde nog iets over kleine meisjes met lange vlechten.

Naam

E-mail

URL

Reactie

Om virtueel misbruik van dit log te voorkomen, moet je deze malle vraag beantwoorden om te kunnen reageren:
Wat zijn de eerste drie letters van het woord dagen?

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kattebel
Ja, stuur mij e-mail als iemand anders reageert.

Verberg e-mail
Ja, verberg mijn e-mailadres.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.