Schemer
Ze liep verdwaasd door de wijk. Dit kende ze niet. Niet van hem en niet van haar. Hoe was ze daar weggekomen en wat had ze hem aangedaan. Ze wist het niet meer. Was hij dood? Ze zag hem voor zich, liggend op de trap met zijn benen in een vreemd spagaat. Bloed liep uit zijn oor. Wat betekende dat? Ze moest weg, snel en ver. Ze liep een klein steegje in en struikelde bijna over de zooi die lag opgestapeld. Het schemerde en ze had maar een schoen aan. Haar voeten waren koud, haar handen en armen ook. Ze had niets mee en kon niet meer bij haar bezittingen. Wat had ze er een zootje van gemaakt. Al maanden liet ze het op haar beloop en toen ineens... Ze opende voorzichtig de deur van het verlaten pakhuis. Stof, wat dozen en een afgesloten kraan. Hier zou ze eerst blijven. Morgen zou ze verder gaan, of overmorgen. Ze ging liggen en sloot haar ogen. Rillend haalde ze de strip met pillen uit haar broekzak, haar enige houvast, haar enige hoop. Nu wilde ze niet nadenken. Morgen weer. Of overmorgen.
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
twaalf reacties
Je lezers hebben het al vaker geopperd; wanneer vindt je eerste (non-web!)publicatie plaats??!!
Gras! Wat doe je ons aan...!
Wat leuk dat ik straks een bekend roman-schrijver ken!!