Achter de coulissen
'Nee, dat is veel te laat!', gilde ze haar manager na. 'Morgen na de fotoshoot moet ik nog langs het mortuarium en daarna komen de kinderen al repeteren', 'je zorgt dus maar mooi dat het er vanmiddag voor zes uur is!'. Ze smeet haar kleedkamerdeur dicht. Haar vaas met bloemen viel van de plank waaraan ze zich meestal zat op te maken. Ze pakte de rozen ??n voor ??n tussen de scherven vandaan. Ze keek er een poosje naar en knakte de prachtige volrode knoppen van hun stelen. 'Dood is dood', zei ze zacht. Geen druppel water zou de rozenknoppen nog kunnen redden, er was niks meer aan te doen. Ze zocht steun bij haar bank. Wat had ze daar vaak met hem op gezeten, op gevree?n, op gerotzooid. Ze rook aan de kussens maar kon zijn geur niet ontwaren. Ze rook de onpersoonlijke geur van Robijn refresh en smeet de kussens richting de deur. Sylvia, die nietsvermoedend de deur opende kon de laatste nog net ontwijken. 'Wat ben jij in godsnaam aan het doen en wat is hier in hemelsnaam gebeurd?!' Julia trok haar schouders op en zei tenslotte 'Syl, doe jij mijn haar vanavond maar'. Sylvia knielde bij haar collega neer. 'Ach Juul', zei ze zacht, 'je kunt vanavond toch niet op'. 'Dat is onmenselijk, doe jezelf dat nou toch niet aan'.
'Jawel', was het kordate antwoord. 'Ik kan mijn fans niet laten wachten...' 'en dood is dood'. 'Niks meer aan te doen'.
|
|
Ne regrette rien...
Ik heb geen spijt van het bezoek aan Roosbeef in de kleine zaal van de Oosterpoort Groningen. Als kleine jongen heb ik een trauma over gehouden aan Edith Piaf. De verschijning van deze trillerige grauwe heks met monsterlijke klauwen op de kijkbuis zorgde ervoor dat ik in de kussens van de bank wegdook en heeft me menigmaal in de REM slaap gestoord... Het is dat er geen kussens lagen in de Oosterpoort en dat ik inmiddels een aantal jaartjes ouder ben. Ik heb medelijden met het irritante kind van een jaar of negen wat schuin voor ons zat en vraag me ook af of het de afgelopen nacht een oog heeft dicht gedaan... Visueel aantrekkelijker en oorstrelend was de support act "Het Zesde Metaal". Een mix van pop, folk en chansons, gezongen in het West-Vlaams werden door zanger Wannes Capelle samen met drummer Bert Huysentruyt in de kleine zaal gelanceerd. Ook de nodige humor en zelfspot ontbraken niet; de highlights van een recensie van hun voorgaande optreden in Tivoli werden op een witte Macbook voorgeschoteld aan het publiek. Het liedje "Keuning van de Jacht" is in de muziekbalen op rechts te beluisteren.
|
|