'Waiting'
Vrij, vrij en nog eens vrij. Ons weekend begon met een bezoek aan een pizzeria, heerlijk gegeten, helemaal niks mis mee. Ware het niet dat het stel (incluis 2 kids) naast ons glad werd vergeten. Wij kregen onze soep, zij kregen nog niets. Wij kregen onze pizza, zij opnieuw nog niets, zelfs nog geen voorgerecht. Wij vroegen de rekening, zij werden opnieuw genegeerd en overgeslagen. Stro kon het niet langer aanzien. Hoewel we even een blik wisselden toen het jonge gezin naast ons plaats nam (ja hoor, krijsende kids natuurlijk, hoop herrie) bleek dat tot onze verbazing absoluut onterecht. (Degene die het meeste lawaai had was nog wel de papa). Het meisje zat heel lief te tekenen en lag op een moment bijna te slapen, zo lang moest ze wachten. De ober bracht de rekening en Stro wees naar onze buren. 'Ja, zij krijgen zometeen, eerst de andere tafels' aldus de ober. De moeder keek wat ongemakkelijk onze kant op, wij keken ongemakkelijk naar de ober. Toen eindelijk durfde zij ook en vertelde de ober dat ze langer dan een uur zaten te wachten en nog niet eens een voorgerecht hadden gezien. Koortsachtig liep de ober naar de deur van de keuken, in lichte paniek zocht hij tussen de vele bonnetjes die daar hingen. Wij stonden op om af te rekenen en wensten het stel smakelijk eten... voor straks dan. Zo jammer, heb je zelf heerlijk gegeten, alles naar wens en dan toch...

zes reacties