Bij de tijd
'Maarre... ik hou niet zo van goud'. Verschillende exemplaren werden aan mijn pols gehangen. Het was weer tijd voor een nieuwe, tenminste dat vond ik. Vele kleuren in de la maar nog geen zwarte. Stro ook gelijk maar een nieuwe, we waren er nu toch. 'Nee, maar dit is ook niet zomaar goud, het is ros?goud', 'dat is wel wat anders'. 'Daar komt bij dat ros?goud he-le-maal in is dit najaar'. De verkoper probeerde me aan de ros? te krijgen maar ik was nog niet overtuigd. Een paar horloges verder viel Stro's oog op deze. 'Lekker groot en lomp, precies hoe jij het hebben wil'. 'Robuust', siste ik hem toe. Hij had wel gelijk, dit exemplaar was wel des Gras'. Automatisch horloge, geen batterijen maar ook niet kinetisch, snufjes alom dus. De man showt me hoe ik de tijd kan verzetten en de datum. Ik word steeds enthousiaster en zie tegelijkertijd Stro bedenkelijker kijken. Hij ziet het horloge ongetwijfeld alweer uit mijn handen glijden en op de grond belanden, klem zitten tussen het portier en mijn autostoel en langs de muur schuren. Ik beantwoord zijn blik met een 'jahaa, ik zal er zuinig op zijn maar ik leef maar 1 keer en het is niet van goud ofzo'. 'Nee', merkt hij op, 'daar houd je niet zo van'.
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
(voor zover je dat van een plaatje kunt zeggen)
heeft hij ook een katalysator..? ;)