Spiesje, karbonaadje?
Stro had een feestje en ik mocht mee. Hmm.. nog niet zoveel mensen. Snel scan ik het kleine clubje wat er zit en beslis waar ik wil zitten. Niet tussen hun en ook niet naast hem. Snel pak ik nog een stoel erbij voor Stro en zet de twee stoelen naast een op het eerste gezicht aardige vrouw. Stro gaat naast haar zitten, hij kent haar. En blijkt haar zelfs erg aardig te vinden. Ik kijk naast naar een andere vrouw. Compleet ander type en niet mijn type, zoveel is zeker. Ah, meer mensen druppelen binnen. Ik zie een nee, een bah, een oh jee en een 3x niks. Ik mis muziek. Wanneer komen de leuke mensen vraag ik me af. De op het eerste gezicht aardige vrouw blijkt ook nog eens erg aardig, wat zeg ik, een schat. En ze weet meer van me dan ik dacht. Ze kent mijn familie zo blijkt later, en kan me zelfs nog vertellen waar mijn opa en oma woonden. We moeten elkaar zelfs al eens hebben ontmoet maar wanneer en waarom weten we beiden niet. Ik klets (aldus Stro achteraf) met de leukste mensen en de mensen die er niet toe doen kletsen lekker met elkaar. Het verloopt soepel en voor wie dat niet het geval is doet gewoon lekker alsof. Met gemengde gevoelens kijk ik naar deze voor mij onbekende club mensen en vraag me af of ik dit een leuk feest vind of niet. Een paar uur later, terrashaard- en verwarming, wijn en hapjes besluit ik dat ik die vraag met een ja kan beantwoorden en stap na uitgebreid afscheid te hebben genomen en het bekende 'kom nog eens langs' en 'als jullie een keer in de buurt zijn' te hebben beantwoord met een 'natuurlijk, doen we' en 'bedankt voor de gezellige dag', in de auto naast Stro. De mensen van de verhalen stelden me teleur en de mensen waarvan ik het bestaan niet kende verrasten me. Maakte dat het tot een geslaagd feest vraag ik me af. Een paar seconden later besluit ik dat ik die vraag met een nee kan beantwoorden. Bijzonder, dat dan weer wel.
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
negen reacties