Wens
Het geluid van spattend water, kinderstemmetjes en gegiegel. Met deze temperaturen speelden kinderen op straat en maakten plezier. Ze was inmiddels te oud maar wat had ze ze graag zelf gehad. Kleine teentjes en een bos blonde krullen, jongen of meisje maakte haar niet uit. Ze had jarenlang gedroomd van zo'n kleine kruimel in haar armen en samen fietsen naar het schoolplein. Buurkinderen genoeg. Met tranen in haar ogen stond ze soms uren te kijken naar de speeltuin. Ze draaiden wild in het rond op de toestellen en zwaaiden hoog op de schommel. Wat had ze graag zo'n klein kind vastgepakt om nooit meer los te laten. Wat had ze graag gewild dat ze na een valpartij naar haar kwamen gerend in plaats van huilend om hun moeder. Haar tuindeur moest hebben opengestaan, er was iemand geweest.
Zo te zien een klein kind wat had gespeeld met haar boek en haar plantjes. Ze keek naar het kleine kinderfietsje wat de kleine dreumes was vergeten. Ze zuchtte maar genoot van die kleine fiets in haar tuin. Ze moest het terugbrengen en voelde tranen opkomen. Nu nog niet... morgen was vroeg genoeg.

zeven reacties
Krijgt mijn kleine die fiets nu eindelijk terug? Morgen is inmiddels ook al voorbij...
Zoveel liefde, die ik niet begrijp. Maar ik ben dan ook veel te jong om er 1 te hebben. Wat niet is, zal zeker nog komen.