O Sole Mio..
Er gaat niets boven je weekend beginnen met het eten van een pizzaatje in een nieuwe nog onbekende pizzeria, toch? Sfeer proeven, lekker eten, lieve en mooie bediening met veel zorg en geslijm, het mooiste tafeltje in een romantisch hoekje en ga zo maar door... Niets van dit alles bleek het geval. Een nieuw restaurant, dat dan wel. Sfeer proeven kon niet wegens het ontbreken van sfeer. Wel moet ik bekennen dat de pizza prima was. De lieve en mooie bediening bleek een ijzige jonge dame met de blik van Barbie (het haar ook) maar dan zonder de eeuwige lieve glimlach... Zomaar pikte ze onze glazen zonder ons ook maar een blik waardig te gunnen, zonder ook maar te vragen of alles naar wens was en zonder ons ook maar een nieuw drankje aan te bieden. 'We willen graag afrekenen, kunnen we dat beneden doen?'. 'Nee', bitste het ijskonijn, 'ik breng de rekening'. Wederom zonder ons aan te kijken vertrok ze om vervolgens haar collegaatje (die had ook al geen idee waar ze mee bezig was) op ons af te sturen met de rekening netjes op een schoteltje. 'Kunnen we pinnen?' 'Jawel, maar dat kan niet hier, daarvoor moeten jullie naar beneden'. Wat een verrassing. Volgens mij is dit de eerste keer dat we geen fooi hebben gegeven. Buiten gekomen keken we elkaar aan en dachten we allebei hetzelfde.
Soms begint je weekend gewoon anders...
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
acht reacties