Thomas&Paul&Plien&Bianca
Theater en muziek, 5 bezoeken maar liefst in 2 week tijd. Plien&Bianca hebben we gehad, heerlijk! Wat een lef hebben die meiden en verzin het allemaal maar. Hoewel ik het jaren geleden bijna in mijn broek deed tijdens hun voorstelling 'Ngorongoro', heb ik hier ook weer heerlijk gelachen. Geen natte broek deze keer maar zoooo leuk. Afgelopen week waren ook Acda & De Munnik aan de beurt. Bovenverwachting! Nu wist ik ook niet wat ik kon verwachten maar enfin. Het was mooi, lief, gevoelig, humoristisch en knap! Bij Thomas thuis, prachtig decor met twee openslaande ramen waar hij 1,5 jaar uit had lopen staren... Deze week nog 3 concerten en dan voor het eind van de week de nieuwe bestelling plaatsen voor het nieuwe theaterseizoen!
Wenkbrauwmorfose
Vroeger waren ze mooi donker en ook wat voller. Nu zijn ze lichter en door mijn gepluk ook een stuk dunner. Eens in de zoveel tijd haal ik een kwast met verf door mijn wenkbrauwen en kijk weer met een compleet gezicht de wereld in. Zo ook nu was mijn idee. Een nieuwe voor mij onbekende tube verf, waterstofperoxide en gaan. De kleur in het bakje was anders dan ik ben gewend maar he, dat komt eenmaal op mijn wenkbrauwen wel goed... Na een seconde of 10, 15 haal ik met een watje de laag verf eraf. WAT??! Mijn wenkbrauwen hebben dezelfde kleur als een bejaarde die haar korte grijze coupe heeft laten behandelen met zo'n zilverspoeling, je kent ze wel die dametjes met hun tas op wieltjes, vers bij de kapper vandaan en trots als een pauw met hun paarse watergolven. Het was tijd voor serieuze maatregelen. Scrub, watjes, wattenstaafjes, water, jif schuurmiddel, handdoek, nog meer scrub en bleek. De badkamer is een chemische bom en mijn gezicht... Of het nou regent of de zon schijnt, of ik nou buiten ben of in bed lig, vandaag hou ik mijn zonnebril op!
Driftkikker
'Je bent weer vergeten de vochtige schoonmaakdoekjes goed af te sluiten, alles droogt uit door jou! Ik kan ze net zo goed meteen in de prullenbak flikkeren!' Als antwoord van zijn kant vloog er een pak schoonmaakdoekjes over de overloop... Met een grote grijns zat Stro achter zijn computer, wachtend op wat komen zou. Ik was er niet voor in de stemming blijkbaar en smeet het pak terug naar Stro. Iets te driftig, iets te snel en zeker uit de richting. De colafles stond op scherp en ging dus ook meteen om, een spuitende colafles als gevolg. Werkelijk waar alles zat onder... de telefoon, de chumby, de wit gespackte muur, het wacom tekentablet, de iMac van Stro, (die van mij heeft geen drup!!) het bureau, de kast, het toetsenbord en ook nog onze grindvloer (zonder coating want dat is niet nodig op de slaapkamers toch??). Gras begint aan de schoonmaak en Stro demonteert zijn toetsenbord.
Na alles in de week te hebben gezet, de muur zo goed als het kan weer wit te hebben gekregen en de vloer weer plakvrij komt Stro vrolijk naar boven gesjouwd, neemt plaats achter zijn bureau samen met een nieuwe 2 liter fles Coca Cola. Of ik mijn driftbuien de komende paar uren even onder controle kan houden...
Update woensdag 14-5-'08
Zojuist gutst er bij Stro nog eens 0,5L Coca Cola over het bureau!
Wens
Het geluid van spattend water, kinderstemmetjes en gegiegel. Met deze temperaturen speelden kinderen op straat en maakten plezier. Ze was inmiddels te oud maar wat had ze ze graag zelf gehad. Kleine teentjes en een bos blonde krullen, jongen of meisje maakte haar niet uit. Ze had jarenlang gedroomd van zo'n kleine kruimel in haar armen en samen fietsen naar het schoolplein. Buurkinderen genoeg. Met tranen in haar ogen stond ze soms uren te kijken naar de speeltuin. Ze draaiden wild in het rond op de toestellen en zwaaiden hoog op de schommel. Wat had ze graag zo'n klein kind vastgepakt om nooit meer los te laten. Wat had ze graag gewild dat ze na een valpartij naar haar kwamen gerend in plaats van huilend om hun moeder. Haar tuindeur moest hebben opengestaan, er was iemand geweest.
Zo te zien een klein kind wat had gespeeld met haar boek en haar plantjes. Ze keek naar het kleine kinderfietsje wat de kleine dreumes was vergeten. Ze zuchtte maar genoot van die kleine fiets in haar tuin. Ze moest het terugbrengen en voelde tranen opkomen. Nu nog niet... morgen was vroeg genoeg.
Allez amai et cetera
En toen zaten we ineens in Brussel! Na Antwerpen (wat wij wel mooi vonden maar niet meer dan dat) was het nu de beurt aan Brussel (wat ook wij opnieuw mooi vonden maar ook opnieuw niet meer dan dat). Wat wel ontzettend gaaf was was ons hotel! Nieuwe eigenaar, Hotel Bloom is van top tot teen restyled en het resultaat mag er zeker zijn. Absoluut mijn kleuren (wit en groen) en absoluut mijn stijl. Het hotel ruikt naar haar naam, een heerlijk zachte bloemengeur. Leuk detail dacht ik zo. Wat ook een absolute aanrader is om een keer te doen is eten bij ComoComo. Met je handen eten, hele kleine porties op lieve kleine schoteltjes die aan de lopende band aan je voorbij trekken. Letterlijk en figuurlijk want je zit gewoon op een barkruk aan de lopende band. Briljant en lekker! Zoet en pittig, vis en vlees, koud en warm, wat, wanneer en hoeveel jij wilt en alles lekker doorelkaar! Eigenlijk hoe ik normaal ook eet zeg maar...
Het Atomium is van buiten vele malen indrukwekkender dan van binnen, Manneken Pis is in het echt heul heul klein, Belgen rijden raar en de Brusselse wafel is in Brussel toch echt het lekkerst.
|
|
Zieko
Ziezo, de bits zijn door de bytes. De providerswitch is gerealiseerd en vanaf 16 juni ben ik hopelijk definitief verlost van alle KPN en Planet Internet perikelen. We hebben recentelijk gekozen voor een totaalpakket Internet, Digitale TV en Telefonie bij de kabelaar @Home, de provider welke sinds kort als Ziggo door het leven gaat. Het telefonisch opzeggen bij Planet Internet was zoals te verwachten een drama (Belgische Service Desk?), terwijl ik voor de aanvraag bij @Home op een digitale wolk leek te zitten. We draaien inmiddels op volle toeren met het nieuwe abonnement; we zijn een HDD recorder voor digitale TV rijker en ook de snelheid is weer stabiel en ruim 3,5x zo snel als bij Planet Internet, dit alles voor minder "doekoe". Ook de nieuwsgroepen zijn met een retentie van ongeveer 30 dagen een verademing! Het lijkt erop dat de kabelaar hard aan de digitale weg heeft getimmerd, daar waar KPN in mijn beleving volledig stil staat.
Uiteraard moet ik niet te vroeg juichen, telefonie moet nog worden overgezet en ik houd rekening met een allesbehalve vlekkeloze overgang. Ook krijg ik nog geen warm gevoel bij de financi?le afwikkeling van Planet Internet. Ach, tot die tijd vraag ik me gewoon af hoe ze bij de naam Ziggo zijn gekomen; Zieko, Sicko, Zigo, Zippo, KLM blauw, of is het toch Postbank blauw? De website van Ziggo wordt nog niet goed weergegeven in de webbrowser Safari, tijd loopt, edoch het logo spreekt me wel aan en de reclames doen me een beetje denken aan die nostalgische commercials van telcomprovider Ben...
|
|