Oogappletje
Ik hou niet van een dagboek of iets wat er op lijkt maar nu volgt toch echt 'een maandje iPhone'. Speciaal voor jullie dus! Hoognodig was ik er aan toe. Een nieuw mobieltje. Daadwerkelijk niets was goed genoeg dus zat het derde jaar met mijn oude mobiel er alweer op. Ik heb natuurlijk een hightech- applefreak- gadgetgod als Stro naast me en dan wordt het op den duur erg lastig om weerstand te bieden aan het gadgetvirus. Zo geschiedde dat mijn Stro (de slimmerik) aan slechts een halve 'ja' van mij genoeg had om nog voor de kerst de iPhone uit Amerika via NYC2.EU te bestellen. De iPhone, wat een plaatje en wat is 'ie mooi! (Dat is hetzelfde en daar ben ik mij terdege van bewust).
Op slot
Hij telt de stenen. En nog eens.
Jaar in jaar uit telt hij de stenen en steeds
vanaf een andere plek.
Overplaatsing of vooruitgang, wat zij willen.
Kalkvorming en vocht, roest en verdwenen voegen.
Een gat, kauwgum, gekras en rode vlekken.
Zware ijzeren pilaren, ze staan er voor steun.
Steun voor het gebouw.
Zware ijzeren spijlen, ze zijn er voor bescherming.
Bescherming voor het raam, voor hen maar
meer nog voor zichzelf.
Uitzicht op een plein, ja maar dan die stenen muur.
Weer tralies, een hek en prikkeldraad.
Een camera volgt hem.
Hij loopt naar de muur, staat er boven op.
Bewakers, gevangenen in een luchtkooi.
Er gebeurt niets. Hij springt eraf en loopt terug.
Terug naar zijn cel, naar bescherming.
Zonder steun en zonder uitzicht.
Grunn' Groots!
Het tweede weekend van januari staat voor ons gelijk aan muziek, genieten van- en slenteren langs bekende en minder bekende bands, dj's en ander 'belangrijk muzikaal volk'. Welke band er dit jaar op 'Noorderslag' voor mij uitsprong was absoluut 'Voicst'. Wat een heerlijk geluid en een heerlijke energie! Nog een band waar ik van heb staan te kijken maar dan om heel andere redenen was 'Claws Boy Claw'. Stro schreef het al, ze schroeven de gemiddelde leeftijd dan misschien behoorlijk op maar rocken kunnen ze nog als de beste. Wat wisten ze een sfeer te cre?ren en wat was het publiek blij met de in pyjama geklede zanger, stagediven-d tussen een pogo?nd publiek... Ik zeg tot volgend jaar!
En er was... niets te zien.
Man oh man, wat een avontuur! Gezellig oudejaarsavond uitgezeten, genoten van elkaars gezelschap, fijne wensen uitgesproken en geknuffeld. En dan komt het moment dat je die gezelligheid lekker wilt voortzetten onder je eigen dak met de kerstboom nog aan en de kat volledig apatisch tussen de piano en de muur. Zo gezegd zo gedaan maar dus niet helemaal of beter gezegd, helemaal niet. We hadden (en ik overdrijf echt niet) ongeveer 2 meter zicht en dan heb ik het dus al netjes naar boven afgerond! Ramen open en Gras glibberend voor de auto aan. Na 3 flinke stappen was Stro me al uit het oog verloren en besloten we terug te gaan. Fietsers horen roepen naar elkaar, hun belletjes in de mist maar ze zien, ho maar! Volledig gedesori?nteerd pas na 10 minuten weer veilig bij het huis aangekomen, wat ik toch nog best snel vond voor zo'n slordige 50 meter!!
Veilig vanachter mijn eigen pc-tje in m'n eigen huis met de kat zowaar knorrend en vol levenslust weer op schoot wens ik jullie allemaal een kraakhelder 2008!