Seizoen van in de rij...
Yep, het seizoen van in de regen in de rij staan en in de rij staan om je jas kwijt te kunnen is weer aangebroken... Heerlijk! Afgelopen 2 weken hebben we mogen genieten van 'Spinvis' tijdens een heel intiem 'zolderkamer' concert. Hoe bijzonder en goed was dat! Daarna 'The Tragically Hip' met in hun voorprogramma 'The Junes', waar ik overigens meer van heb genoten dan van de hoofdact zelf! Desalniettemin was het super om even tussen een menigte te staan die helemaal los ging op de muziek van de rocker's van de o zo populaire band uit Canada!
En gisteravond was dan eindelijk 'Moke' aan de beurt. In het kleine Vera in Groningen stonden we op mooie plaatsen langs de wand om af en toe lekker te kunnen leunen en dicht bij het podium. Absoluut top dus. (Wat ik dan even was vergeten is dat na het voorprogramma, wat bestond uit 'Silence is Sexy', iedereen daar wil staan waar je goed zicht hebt op het podium, de zanger en de muzikanten, dus daar waar wij stonden). 'Moke' kwam op en was geweldig maar uitbundig mee schallen en springen zat er voor mij, door de vele jongens en meisjes boven op mijn tenen, de vele ellebogen en staartjes rakelings langs mijn gezicht en alle foto's die moesten worden genomen van hun decollet?, (zucht) dus niet in... However, 'Moke' was, zoals ik al zei, wel super!
Ik ben blij dat het herfst is geworden, dit betekent weer veel muziek, theater en vooral veel lol! Laat die blaadjes maar vallen...
Emmer
Een scherm, een toets.
Vier glazen op een rij
De box staat aan ik hoor geruis
Je rookt en stinkt
Een spin, een slang
Ze maken me bang en rood
Drie glazen vol met bier
Vies en geel, de geur bitter.
Mijn beeld, staat op en lijkt op jou
Rode wijn op mijn jurk,
augurken met slagroom.
Mist in mijn hoofd.
Ik moet naar huis...overgeven.
Valse noot
'Nessun Dorma' van Puccini uit de opera Turandot is al jaren Stro's favoriete aria. Hier komt hij zonder schroom gewoon voor uit. En waarom ook niet, het is een prachtig stuk waar ook ik telkens complete kippenvel van krijg. Maar er is meer. Niet alleen geeft Stro openlijk toe dat hij gecharmeerd is van klassieke muziek en dan met name 'Nessun Dorma', (zie ook muziekbalen op rechts) het gaat verder, hij zingt zelfs mee!Uit volle borst schalmt het over de overloop. Gras bijtend in haar kussen, gierend van haar gesmoorde lach. Met volle overgave zingt Stro als een ware tenor betaamt;
'Ma il mio mistero ? chiuso in me,
il nome mio nessun sapr?!
No, no, sulla tua bocca lo dir?
quando la luce splender?!
Nieuw vriendje
Daar zat hij... Veel kleiner dan ik ze normaal zie maar wat een schatje! Ik liep er snel op af en bekeek hem eens grondig. Van dichtbij was hij nog aandoenlijker dan van ver. Zachtjes kwam ik dichterbij. Hij keek op en zijn lijf bewoog mee. Ik werd blij en was ontroerd tegelijk. Hij vroeg zich af wat er om hem heen gebeurde en waarom ik zo hard stond te gillen dat hij zo lief en klein was en wat hij hier zomaar deed! En bovenop onze papier-container nog wel! Eigenwijs sleepte hij zichzelf verder, een hyper-actieve over-enthousiaste, ontroerde Gras negerend.Ik liep naar binnen met het (voor mij althans) kleinste schepseltje in zijn soort in mijn handen en riep Stro. Binnen was het lekker warm en nieuwsgierig volgden zijn sprieten mijn stem. Blij en opgetogen liep ik rond met mijn nieuwe vriendje 'Lumaca'. Een mooie naam voor een mooi exemplaartje. We zaten op de bank, liepen door de kamer en na urenlang te hebben gekletst zette ik hem weer buiten.
Daar ging hij, op de grond bij een struik met verse blaadjes. Blij en hongerig stak hij zijn sprieten naar me uit en knipoogde me een fijn weekend toe. Hij beloofde me in de buurt te blijven. Met een zucht en waterige ogen sloot ik de achterdeur en glimlachte om mijn hand, het was een portret geworden van een ononderbroken slakkenspoor...
...break!
Nee, geen Coca Cola Light Break, alhoewel dat natuurlijk errug smakelijke tussendoortjes zijn. Nee, ik heb het hier over de serie 'Prison Break'. De dvd box van seizoen 2 hebben we eindelijk in huis en opnieuw is het weer lastig om onszelf achter de tv vandaan te sleuren. Dit resulteert, zoals ook met seizoen 1 (en trouwens ook met seizoen 1 & 2 van 'Lost') in korte nachtjes en gapend voorwaarts overdag. Maar ow, wat is het weer fijn!
Opnieuw lief!
Opnieuw een lief cadeautje op mijn deurmat! Opnieuw was mijn lieve Stro weer creatief en vrijgevig! Een aantal woorden had hij opgegeven voor de schrijfster om haar debuutroman mee te signeren voor zijn 'eigenste' Gras. Deze absolute weblog-ster en columnist vond de opgegeven woorden zo bijzonder en zeker in de absurde combinatie, dat ze de volgende tekst op een bijgevoegde unieke Amsterdamse kaart schreef: 'Ha!, dit is zeker de allerraarste tekst die ik ooit in mijn boek gezet heb... haha, Merel'. Jawel, Merel Roze stuurde mij gesigneerd haar boek!Blij verrast en met een lach op mijn gezicht begin ik straks aan 'Fantastica'.
|
|
ZOH
De zondagochtendhumor ligt weer eens op het WWW! Naar aanleiding van een artikel in de Teletralala over de dramatisch lage hoeveelheid waarnemingen van het monster van Loch Ness vond ene "herewo" het nodig om zijn, of haar opgelopen Schotse reistrauma met de rest van het land te delen. Tja, je zult de rest van je nietige bestaan maar de bijnaam "Nessie" moeten dragen, dit lijkt me een aardige reden voor een relatiebreuk!
Strike the pose
Airborne meets anorexia! Het zal me niets verbazen als er voor de afwisseling weer eens een diplomatieke rel ontstaat tussen Itali? en de Verenigde Staten. De Italiaanse editie van het modeblad Vogue heeft een reportage geplaatst van de fameuze fashionfotograaf Steven Meisel met het thema "Make Love, Not War". Waren het in het verleden zijn erotisch getinte foto's van Madonna voor het boek Sex die zorgden voor "Shock & Awe", nu is het zijn fotoshoot van enige vrouwelijke nuditeit tussen recupererende Amerikaanse militairen op het slagveld... Terwijl menig Homo Universalis het leven laat in een van de vele brandhaarden op deze aardkloot kan ik me voorstellen dat niet iedereen gecharmeerd zal zijn van deze kiekjes; ik kan me in ieder geval uitstekend vinden in de kreet "Make Love, Eat More" en heb geen moeite met de borstparen welke op mijn netvliezen staan gebrand.
Wesp
Terwijl Gras zit te "slijmen" met Lumaca, zit ik me te vergapen aan de wesp. Ooit moet het er toch van komen, zo'n rijbewijs waarmee je een gemotoriseerde tweewieler kunt gaan temmen, alhoewel temmen... Ooit ging de voorkeur uit naar snelheid, maar de onverwacht snelle groei van angst en besef van risico heeft me in de loop der jaren weer op een ander spoor gezet. Wat is er nu heerlijker dan stijlvol te onthaasten? Wespen op de appeltaart draait in iTunes, terwijl ik de Vespa's bijna kwijlend aanschouw op het scherm van mijn Mac, prachtig gewoon. Ondanks haar verleden als Italiaanse (oorlogs)vliegtuigbouwer heeft Vespa toch vele oogstrelende tweewielers op het asfalt gezet. Wellicht moet ik toch maar even de Italiaanse contacten op enige Sociale Netwerksites aanscherpen, 4x per week een pizza bestellen bij de Italiaan, 3x daags een ijsje likken bij de lokale Gelateria en zo snel mogelijk een stedentrip boeken naar Rome; ik wil er eentje hebben, nu!
Beetje Emo?
Een nieuwe telg in de familie van Social Networking websites is Emotionr. Een voormalige Finse militair kwam in 2005 met het idee om een website te ontwikkelen gevoed door emotie. Hij concludeerde dat hij gelukkiger was buiten het leger, dan in het leger wat de aanleiding was om het project in samenwerking met een Finse vriend uit te werken.De website geeft in de vorm van een cijfer tussen de 1 en 10 antwoord op de vraag hoe een persoon, een groep, een land, of wellicht de hele wereld zich op een specifiek moment voelt met de mogelijkheid om visueel en textueel het gevoel te ondersteunen. Tevens geeft het een indicatie wat mensen zoal gelukkig, danwel ongelukkig maakt. Emo blogging zou een prachtige naam zijn voor dit concept. Als je ook wilt weten hoe Stro zich weleens voelt, dan weet je wat je moet doen!
Artificial Intelligence
Niet zo gek lang geleden kreeg ik tijdens een culinaire pitstop bij de M een prachtig blauw glas cadeau behorende bij een smaakvol lunchpakket. Dit glas werd bijna op feestelijke wijze overhandigd bij het tweede loket in de pitstraat. Nadat ik vandaag met een gulzige slok het laatste zwarte goud uit mijn glas dronk, schrok ik van de aanwezigheid van de letters "AI" in de bodem. Het is niet te geloven, ik heb gewoon een bijzonder glas, een heel bijzonder glas; een glas met kunstmatige intelligentie in de bodem...
|
|