Zweethandjes...
Zoals bijna iedere ochtend begon ook de dag van vandaag met het scheerritueel in de "natte" ruimte van ons honk. Zoals gebruikelijk lijn ik eerst mijn scheermes uit met de zijwand aan de rechterzijde van de langwerpige wasbak. Vervolgens draai ik de kraan open totdat er een aangename warme straal water de zwaartekracht trotseert. Vervolgens maak ik met mijn twee handen een quasi spastische synchroon-circulaire beweging, waarbij het water met grote snelheid deels tegen mijn slaperige gezicht klettert en tot ongenoegen van Gras ook deels door de rest van de badkamer vliegt.
En ja, vervolgens is het moeilijk om met halfgesloten ogen de bus met scheerschuim te pakken, zeker als de bus met deodorant van Gras een identiek formaat heeft, met dezelfde dop, gelijkende kleurstelling en overeenkomstige letters in de merknaam. Nu gebeurde na vele jaren scheerrituelen het onvermijdelijke; ik spoot in plaats van scheerschuim een fikse lading deodorant in mijn linkerhand...
What's next? Scheerschuim onder de oksels? Nachtcr?me op mijn tandenborstel? In ieder geval heb ik vandaag geen last van een kleffe zwetende linkerhand. En de geuren die vrijkomen door de wrijving van mijn linker vingertopjes met het toetsenbord bij het typen van dit logje, onbetaalbaar!
zeven reacties
haha..........Zo heeft iemand een keertje een tube tandpasta tussen de buggles gelegt. Voordat iemand daar ook achter kwam hadden ze altijd al een hap genomen. Heerlijk als je er vanuit gaat dat je iets in handen hebt wat dan niet zo blijkt.
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
Beter dan shampoo als lenzenvloeistof of als mondwater gebruiken.