Tomtom
Hier moet ik afslaan. Ik kijk nog eens op de kaart. De weg kronkelt en doet raar. Snel moet ik beslissen. Mis. Ik rijd verder op de hobbelige weg. Waarom is het nou zo donker. Waar ben je, het gaat te traag. Een postbus, een boom. 2 kleine ogen in de nacht. De radio aan. Ik ben moe en de weg kwijt. Het is inmiddels ochtend. De weg kronkelt nog steeds. Stukken snelweg zonder einde. Ik ben er bijna en kan niet wachten. Half slapend stel ik me voor hoe het zal zijn. Ik kan je bijna ruiken. Nog even en dan kan ik uit mijn stoel. Ik zie een kruising en ga rechts. Altijd rechts, waar je ook bent. Weet je het niet meer, ga rechts.
Ik stap uit en kijk om me heen. Ik loop naar de deur van het dichtsbijzijnde huis. Je doet open en kijkt me lachend aan. 'Hier, deze was je vergeten' zeg je. Ik kijk naar mijn trillende handen waar je zojuist het navigatiesysteem in hebt gelegd. Ik ben letterlijk en figuurlijk de weg kwijt.

elf reacties
@ mevrouw Mikmak; Dat zou ik in jouw geval denk ik ook zo voelen... wij moeten nog dus kunnen alleen nog maar fantaseren van mooie plekken en zulke mooie foto's...
Truttig niet?