Rad van Fortuin
Gras heeft afgelopen zaterdag ingezet op het rad, maar helaas onfortuinlijk! Wat een gezellig klein zaterdagavond bezoekje had moeten worden, liep uit op een Oer-Hollandsch ziekenhuis bezoekje... De flexibiliteit van het individu wordt soms ingehaald door de tijd, met name de leeftijd. Zo dacht Gras nog te beschikken over de superkrachten waar Catwoman jaloers op zou zijn. Hoe kinderlijk eenvoudig een radslag vroeger ook voor haar was, haar stelligheid om deze gymnastische waanzin probleemloos op een "grasveld" uit te voeren werd haar bijna fataal!Een flinke aanloop, handen naar de grond, een sierlijke onbevangen draai door de strakblauwe lucht, een oorverdovende "KRAK" en daar lag Gras languit tussen de groene sprieten... Een kerm, pijn en een gekrenkt ego later zaten we in de auto naar het ziekenhuis, alwaar na een dikke drie uur hospitaallucht, een viertal r?ntgenfoto' s, een "ingewikkelde" linkerarm voorzien van mitella en het advies om voorlopig maar even rust te houden, wij weer huiswaarts zijn gekeerd.
En nu, Gras doet niks, Stro doet veul te veul, maar ach, de rollen zijn ook wel eens omgedraaid geweest! Dus als jullie Gras missen...
elf reacties
@Malice: Tja, dat is me helemaal duidelijk geworden en het drie keer te moeten vertellen aan verschillende artsen maakt het er ook niet echt beter op, zeg maar... (schaam schaam) Hoop dat ik snel mijn elleboog weer kan gebruiken, oefen ik vrolijk verder... ;)
Sjesus.....ben je helemaal van de ratten besnuffeld. Je gaat toch niet de radslag doen ten overstaan van de hele buurt en dan je arm bijna breken. Kolere.......het werd zeker wit om je neus? Ik wens je heel veel sterkte toe en laat Stro je maar schandelijk verwennen.
Whaha, heerlijk Ellen.
Ja, ik trok lijkbleek aldus mijn mams die in het begin haar lachen absoluut niet onderdrukte maar al snel mee hielp om me omhoog te takelen... En alleen Stro en zij waren godzijdank getuige van dit typisch-gras-moment...
Ja, ik trok lijkbleek aldus mijn mams die in het begin haar lachen absoluut niet onderdrukte maar al snel mee hielp om me omhoog te takelen... En alleen Stro en zij waren godzijdank getuige van dit typisch-gras-moment...
Whaha, goeie grap Ans! gaat al een stuk beter hoor, typ al weer voorzichtig met twee handen dus mijn ergernis gaat langzaam over...

(Stro)Balen voor Gras! Ik wens je een voorspoedig herstel toe Gras!
En Stro zet vast wel z'n beste beentje voor ter compensatie van jouw schouder ;)
N.B. Vanaf een bepaalde leeftijd kun je blijkbaar beter maar niet meer t? popi doen... :P