Krullen
Licht bewegend met zijn voeten en zijn hoofd stond hij daar. Van achter mijn zonnebril kon ik hen lang bekijken zonder gezien te worden. Zijn rechterhand ging af en toe richting het meisje naast hem. Ze vond hem leuk, ze liet het blijken door af en toe naar hem te kijken, lief te lachen en door de drukke menigte om haar heen haar evenwicht te verliezen waardoor ze zachtjes tegen hem aan viel. Hij vond de muziek erg goed maar durfde toch niet echt te bewegen. Zo veel haar op je hoofd in lichte wilde kroeskrullen, dat trekt natuurlijk ook wel de aandacht. Hij deed zijn zonnebril op. Zijn houding veranderde. Langzaam bewoog hij zijn armen omhoog, zij deed met hem mee. Samen dansten ze voorzichtig op de muziek afkomstig van het immense podium met daarop de wild bewegende rappers. Het opzwepende ritme en de mensen om hem heen deed zijn benen van de grond komen. Hij bewoog sneller, zijn hoofd met zijn woeste krullen ging harder heen en weer. Hij verloor zijn zonnebril, even was hij uit balans. Hij pakte haar hand en nam haar mee naar voren, richting het podium. Samen verdwenen ze uit mijn zicht.
's Avonds zag ik ze in een flits op tv, voor het podium hand in hand. Zij droeg zijn zonnebril.

twee reacties