Dag jaar.

Glimlachend steeg hij op zijn paard en stapte rustig weg, dit keer zonder druktemakers om zich heen. Hij keek nog eens achterom en zette zijn mijter af. Niet meer dan een stip in de verte was hij geworden. Daarna verdween ook de tweede onruststoker met zijn bolle buik en strakke riem lachend uit het zicht. 'Tot ziens!' en een bijna bespottend 'ho ho ho' kwam erachteraan.
Met zachte tred schoof hij naar zijn stoel, zijn oude benen trillend, zijn handen om zijn stok geklemd. Hij wreef over zijn lange baard en keek zorgelijk naar buiten. Kraakwitte sneeuwvlokken vielen op de vensterbank. Hij kon zijn zware oogleden bijna niet meer open houden. Nog eventjes... Hij keek naar zijn staande klok en zag de wijzer langzaam over de plaat schuiven. Vijf voor twaalf...

Einde in zicht.

Vroeger maakte ik de dag voor Oud&Nieuw als een complete neuroot mijn kamer van plafond tot plint helemaal schoon. Mijn kledingkast werd uitgeruimd, mijn bureau kreeg een grote beurt en de overvolle oude lades moesten leeg, opgeruimd en geordend zijn. Zakken vol wist ik elk jaar weer bij het vuilnis te zetten om met een opgeruimde geest en kamer het nieuwe jaar in te gaan. Ergens in de loop der jaren ben ik die tic godzijdank verloren. Wel heb ik alsnog de neiging om zo rond de Kerst door het huis te zwaaien met schoonmaakspullen en de stofzuiger, dozen op te bergen die me het hele jaar gek genoeg niet in de weg hebben gestaan en ook de zolder moet moet netjes zijn. (maar is dat nou juist niet zo leuk aan zolders, dat het niet uit maakt?)
Enfin, ook dit jaar was weer een jaar vol gekkigheden maar zonder al te grote kleerscheuren ben ik hem toch ook deze keer weer doorgekomen.

Theater en muziek stond weer centraal in huize Gras&Stro en dat zal ook in 2008 niet anders zijn. De laatste weekjes van 2007 mochten we genieten van onder andere Dolf Jansen, Mike&Thomas, Youp van 't Hek en gisteravond was het opnieuw de beurt aan Spinvis.

Nu eerst maar eens de radio op 3FM want ook het einde is in zicht voor de 3 dj's in het glazen huis. En ook dit jaar zullen de jaaroverzichten op radio en tv ons natuurlijk weer om de oren vliegen maar da's verre van erg, I'm loving it!

... dan nooit.

Of dit verhaal voor 100% waar is weet ik natuurlijk niet maar bijzonder is het wel!

OBERLIN - Een kerstkaart heeft na 93 jaar van omzwervingen toch de weg gevonden naar de geadresseerde. Het poststuk werd recent in perfecte staat bezorgd bij een nabestaande van Ethel Martin aan wie de kaart gericht was. De schoonzus van de inmiddels overleden Ethel, Bernice Martin, nam de kaart in ontvangst. De kaart met daarop een tekening van de Kerstman en een jong meisje werd in 1914 op de bus gedaan en is uiteindelijk wel vlak voor kerst bezorgd. Waar het poststuk de tussenliggende 93 jaren is geweest, is onduidelijk.
De kaart werd bezorgd in een moderne enveloppe met een nieuwe postzegel. De originele ??n-cents zegel zou niet langer hebben volstaan, aldus Bernice Martin tegen Amerikaanse media. (c) ANP.

Van de KPN kregen we natuurlijk ook een kerstgroet, ik wens jullie natuurlijk ook 'preppige klefdagen'!

Andere wereld

Ik staar naar het zachte dikke zwart-witte vachtje. Ontroerd door het speelse, het aandoenlijke, de mooie donkerbruine ogen, de onbeholpenheid... De moeder komt aangelopen en duwt de kleine in de richting waar ze hem wil hebben. Het jong speelt met haar poot en haar buik waarna het uiteindelijk in slaap valt tussen haar hoofd en haar grote beschermende poten. Het volgende moment kijk ik naar de grote moederpanda wanneer ze geheel op eigen wijze een bos bamboe 'verovert en verorbert'. Ik schiet in de lach om haar brutale blik en onverschilligheid. 'Laat maar hangen meid, kan jou het schelen'. Inderdaad, het interesseert haar niets hoe ze lui achterover met een bos bamboe in haar poten haar jong in de gaten houdt. Het kleintje volg ik wanneer ik maar kan en telkens opnieuw raak ik vertederd. Ik staar naar het kleine chumby-schermpje waar ik de dagelijkse beslommeringen van deze moeder met haar jong helemaal in de 'San Diego Zoo' volg.

De orca 'Shamu' en haar jong zwemmen dicht voor de webcam langs, de ijsberen trekken aandacht vanaf een afstandje en de apen zijn moeilijk te volgen. Terug dus naar mijn zwart-witte favorieten, ze zijn prachtig en ik kan er geen genoeg van krijgen.

Ik ben even niet van deze wereld...

Wat veel...

"Neem jij eventjes wat mee van de winkel?" "Kijk zelf maar, mij maakt het niet uit!". En daar ging ik. Hoewel ik echt een gruwelijke hekel heb aan boodschappen doen, eten koken of iets wat daar mee te maken heeft liep ik toch vol goede moed de supermarkt in. Ik liep langs de mandjes, karretjes, rommelde wat in mijn tas en keek op...
Op dat moment verdween mijn aversie tegen boodschappen doen als sneeuw voor de zon!

...Kerstrevue!

'Een virtuele sneeuwstorm van humor, muziek en dans?. Mike & Thomas samen met hun Holiday Dancers en heuse Mystery Guests maakten onze avond afgelopen maandag tot een waar hoogtepunt! Na niet wetende wat ons stond te wachten en compleet verrast worden door heerlijke luchtige afwisselende humor in een lekker tempo hebben we enorm gelachen! Onze mystery guests waren Henny Huisman en Imca Marina en hoewel ik Imca Marina na afgelopen maandag liever NOOIT meer hoor zingen was ze een leuke aanvulling. Ook Henny's optreden werkte goed op mijn lachspieren. Helemaal hilarisch is de kalkoen! (gespeeld door Onno Innemee). Je moet het natuurlijk helemaal zelf weten maar als je de kans krijgt...

...klaasje, dahaag dahaag!

Van mij mag het wel weer voorbij zijn. Toch was ik degene die vol goede moed iedereen op mijn werk bij elkaar riep om lootjes te trekken. Gezellig knus bijeen om de-??n-nog-leuker-dan-de-andere-surprise voorbij te zien komen om van de gedichten nog maar te zwijgen. Als ware dichters schudden we briljante lappen tekst uit onze mouw zo hoppakee op papier. Ontroering, humor en natuurlijk heel slim verborgen tussen de regels door de harde waarheid dringt de gehoor buizen binnen tot een ieder in de kleine kring, inclusief rode wangen en de opgezette 'ergernis-ader'. Volgend jaar dus maar mooi het lootje terug in de zak onder het mom 'ik trok mijn eigen naam'.
Ik pieker me werkelijk suf wat kan dienen als surprise, welk thema, hoe groot, moet ik echt aan de gang met behang plaksel?! Ik heb nog geen idee en dat het cadeautje ook al niet van veel betekenis is helpt zeker niet. Wat te maken voor een persoon die je niet goed kent, al helemaal niet je type is en qua idee?n vooral ver van je vandaan staat... HELLUP??!