...tik
Ik ken er veel hoor, met dezelfde tik. Ik dacht dat ik nog best meeviel, als ik het allemaal zo om me heen hoor, maar toch. Ik kijk soms niet eens naar de prijs! (hoe dom). Dat hoor ik dan bij anderen dan vaak toch weer wel (hoe slim). Vandaag liepen Stro en ik gezellig in de stad, gewoon een beetje rondstruinen, hier even kijken, daar even snuffelen. Ik wilde en hoefde niets te kopen, van alle gemakken voorzien. Ik vind ook al snel dat je veel betaald voor iets terwijl het er niet aan af te zien is. En ik probeer tegenwoordig een beetje op te passen met impulsinkopen.
Maar goed, Stro ging schoenen kopen. Natuurlijk was hij op zoek naar iets anders maar deze waren ook gewoon leuk voor erbij! Er stond nog een tweede paar, ook leuk voor erbij. De prijs viel mij reuze mee en gezien mijn zwak voor schoenen knikte ik instemmend, schuin kijkend naar een paar mooie laarzen voor mezelf. Ervan uitgaand dat ze me toch niet zouden passen vroeg ik terloops aan de verkoopmevrouw of ze ze toevallig nog in mijn maat had staan. En ja hoor, als gegoten en mooi zacht leer. Ze zagen er apart uit, niet het soort laars waar iedereen in zou gaan lopen. Bij de kassa werd mij he-le-maal duidelijk waarom.
Buiten vroeg Stro of ze wel goed en lekker zaten, 'Jawel hoor' en ik lachte op mijn liefst...
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
tien reacties
*kijkt naar haar honderdeneenpaarschoenen* hihi
@ Mikmak; als het aan mijn schoenen ligt, heb ik de staatsloterij inderdaad niet meer nodig!