Niets.

Van alle dingen die ik nog zou willen doen kan ik er nu niet een bedenken. Het zijn er zo veel maar wat was het ook alweer.
Vele gezichten, weinig doelen. Gezichtloos door het leven of daadkrachtig en moedig.
Een knuffel op straat, een gesprek met je baas, eten omdat het moet.
Waar ga ik heen, wat zal ik verzinnen. Met wie en waarom ook alweer.
Mijn zeppelin glijdt door de lucht en ik zie niks. Ik laat het maar even zo.

zes reacties
Hoe krijg jij het trouwens zo wit?