Oneerlijk.
Soms weet je van gekkigheid niet wat te doen. Huilen, schreeuwen, slapen, eindeloos praten, weglopen... Als iemand die je verschrikkelijk dierbaar is zomaar dreigt weg te vallen word je redelijk panisch. Je bent verdrietig en onzeker, slaapt slecht, hoopt elke minuut van de dag dat het niet zo erg zal zijn, je wenst, bidt en schreeuwt dat het allemaal goed zal komen.
En dan is daar de wrede werkelijkheid. Het gaat zo snel dat je er nog niet eens aan hebt kunnen wennen. Laat staan dat je het uberhaupt kunt bevatten of normaal en praktisch kunt denken.
Je wilt het liefst slapen en de dekens voor lange tijd over je hoofd trekken. Zo veel moet er gebeuren, je bent zo moe en zo op.
Wat ik zojuist heb geschreven geldt of gold misschien voor een aantal van jullie.
Al deze mensen wens ik sterkte maar vooral de mensen voor wie dit is bedoeld wens ik veel kracht, steun en liefde.
Ik denk aan jullie...
Machinarium
De techniek van de grasmaaier en de balenpers wordt ambachtelijk edoch vernieuwend geleverd door:
Eén reactie