Mindere momenten
Ik ben sentimenteel en ook nog ongesteld. Of ben ik ongesteld en dus sentimenteel? Maar ook stemmingloos, chagrijnig, in d- mineur, warm en koud, absoluut niet yin yang en mijn buik zeurt. Ach, zoveel is er al geschreven over een algeheel onbestemd gevoel, je niet lekker voelen, compleet niet in de stemming zijn. Complete columns, boeken, encyclopedie?n, grapjes en zelfs proefschriften om er maar een paar te noemen.Wakker worden met het gevoel dat er een slagveld heeft plaatsgevonden en je door 4 intercity?s bent aangereden. Zodra je het licht aan doet en je jezelf ziet blijkt het gevoel precies te kloppen met de werkelijkheid. Behalve die 4 intercity?s natuurlijk. Een buik (je lijkt wel zwanger) je haar is dof als hooi, je gezicht niet in de plooi te trekken en de rest? Je springt na twee aspirines te hebben ingenomen onder een ?verkwikkende douche?. (Je stoot je teen aan de drempel van de badkamer en degene ,ik noem geen namen, die v??r je heeft gedoucht is vergeten de douchekop van de massagestraal te halen waardoor een harde koude straal dreigt recht in je gezicht te belanden!) Het gaat allemaal nog maar net goed maar je bent wel acuut uit je humeur, (dat was je natuurlijk al) helemaal als ook nog eens de telefoon gaat.
Snel draai je de kraan uit, glibberend kom je de badkamer uit, grist nog snel een handdoek van het rekje, vergeet opnieuw de drempel en al vloekend strompel je naar de telefoon. Je neemt op met een hard ?HALLO?!? Je hoort nog net een klik en daarna de kiestoon.
Blij als je bent met nummerweergave kijk je wie je op dit uur zo dringend nodig heeft. ?Onbekend? verschijnt in je schermpje. ?Kut kut kutterdekutkut!?. Zo, dat mocht er nu toch wel eens uit. Deze dag heeft duidelijk geen meerwaarde en is voor jou dan ook niet de moeite om energie in te steken. Je trekt een schoon t- shirt aan en kruipt weer terug in bed. Over een uur of twee probeer je het nog wel een keer? Herkenbaar? Voor sommigen wellicht, voor anderen absoluut niet. Die huppelen net als anders vrolijk hun slaapkamertje uit, herinneren zich op het toilet pas weer dat ze deze week enigszins wat ongemak kunnen verwachten en komen de dag door met minimale maatregelen, zelfs geen enkele aspirine, laat staan een vreetkick en die vervelende puist die op de meest onmogelijke momenten tevoorschijn komt!
Weet je wat het is, niet JIJZELF maar de mensen om je heen maken dat je aan dit hele gedoe een slechte dag overhoudt. Niet JIJ maar je collegaatje op je werk maakt een venijnige opmerking over de manier waarop je kijkt, over je kledingkeuze die dag, over je haar? Jij had eigenlijk geen probleem meer nadat je van je ochtenddrama was bijgekomen. Zij had blijkbaar wel een probleem met jou. Op een normale dag haal je dan je schouders op en vraagt of zij ook nog koffie lust maar vandaag... Nee, vandaag doe je dat dan dus niet. Je schiet van je stoel en met een trillerige stem vraag je beleefd maar veel te hard of ze je alsjeblieft eens met rust wil laten. Je knalt de deur voor haar neus dicht. Dat je hier een reactie op krijgt is je duidelijk maar dat is van later zorg. Je haalt je noodreep Mars uit je la en Pim?s van Lu, als er maar chocola op, in of aan zit. Ongegeneerd kauw je alles weg en neemt de rest van de middag vrij. Met die collega maak je het nog wel goed maar pas NA volgende week. Dan heeft zij namelijk een weekje last van ?ongemak??

vijf reacties
En godzijdank Mikmak, zijn mijn dagen doorgaans heel oke! (dat stoten van tenen etc gebeurt overigens wel bijna dagelijks maar dat terzijde)
(sterkte)