Klodder.

Nog helemaal leeg.
Een brandschone pagina. Ik kijk om me heen. Niemand in de buurt.
Zal ik? Ik durf vast niet.
Daar komt iemand. Ik vraag het. Ja, ik doe het.
Weg is ze. Ik ben alleen. Ik ga gewoon beginnen.
Ik weet dat het moet, ik weet dat ik het kan.
Snel zet ik een streep en sluit het boek. Ik loop weg.
De lampen gaan aan, de deuren zijn blauw.
Gezichten, kleuren, licht.
Ik loop naar buiten en sla mijn boek open. Verbazing.
Een rode klodder valt op mijn schoenen. Daarna een blauwe. Ik doe mijn veters los.
Ik heb een gat in mijn sok

Gek op....!

CHOCOLA! Alles met chocola, in chocola, onder de chocola, op chocola, van chocola!

Ikzelf ben een enorme chocolade en (chocolade)toetjes liefhebber.
Met deze site kan ik dus nog wel even vooruit...

Ik zou zeggen, geniet en eet met (regel)mate!

Mindere momenten

Ik ben sentimenteel en ook nog ongesteld. Of ben ik ongesteld en dus sentimenteel? Maar ook stemmingloos, chagrijnig, in d- mineur, warm en koud, absoluut niet yin yang en mijn buik zeurt. Ach, zoveel is er al geschreven over een algeheel onbestemd gevoel, je niet lekker voelen, compleet niet in de stemming zijn. Complete columns, boeken, encyclopedie?n, grapjes en zelfs proefschriften om er maar een paar te noemen.

Wakker worden met het gevoel dat er een slagveld heeft plaatsgevonden en je door 4 intercity?s bent aangereden. Zodra je het licht aan doet en je jezelf ziet blijkt het gevoel precies te kloppen met de werkelijkheid. Behalve die 4 intercity?s natuurlijk. Een buik (je lijkt wel zwanger) je haar is dof als hooi, je gezicht niet in de plooi te trekken en de rest? Je springt na twee aspirines te hebben ingenomen onder een ?verkwikkende douche?. (Je stoot je teen aan de drempel van de badkamer en degene ,ik noem geen namen, die v??r je heeft gedoucht is vergeten de douchekop van de massagestraal te halen waardoor een harde koude straal dreigt recht in je gezicht te belanden!) Het gaat allemaal nog maar net goed maar je bent wel acuut uit je humeur, (dat was je natuurlijk al) helemaal als ook nog eens de telefoon gaat.

Snel draai je de kraan uit, glibberend kom je de badkamer uit, grist nog snel een handdoek van het rekje, vergeet opnieuw de drempel en al vloekend strompel je naar de telefoon. Je neemt op met een hard ?HALLO?!? Je hoort nog net een klik en daarna de kiestoon.

-- Kontinu -->

Een loopje nemen...

Even helemaal niets? Even tot rust komen achter je pc. Even je hersenen tijd geven om niks te doen, niet te werken. Even je blik op standje Jerney Kaagman. Even de boel de boel. Even stom voor je uit staren.

Wat hier gebeurt is namelijk al meer dan genoeg. Kijk mee en beleef de hersenloze wereld van met zwarte pen getekende poppetjes op een witte achtergrond die vooral doen waar jij geen zin in hebt...

En andersom...

Haat en liefde liggen dicht bij elkaar. Niet meer 'on speaking terms' met je liefje? Dit shirtje kan dan wellicht reuze handig zijn.

Om weer lief voor elkaar te zijn hoef je eigenlijk alleen maar met hem voor de spiegel te staan en het 'goedmaken' (het leukste van ruzie) kan beginnen!

Lees, lezen, gelezen.

Na onder andere Saskia Noort met 'Terug naar de kust', Heleen van Royen met 'De Ontsnapping' en Nicci French met 'De bewoonde wereld' ben ik nu wel weer toe aan een boek van Ronald Giphart, toch wel mijn favoriete Nederlandse schrijver denk ik...

Tegenwoordig gebruik ik mijn kostbare, veel te korte weekendjes weer om eens helemaal in een andere wereld te verdwijnen, namelijk de wereld van het geschreven woord.

's Ochtends lekker lang blijven liggen, tot een uur of twee lezen, lezen en lezen. Dan een snelle douche, wat boodschappen doen en met wat lekkers op de bank kruipen om vervolgens... juist, te lezen. Op zondag klap ik het boek dicht en is mijn avontuur na twee dagen al weer voorbij. Altijd jammer om uit je fantasie te kruipen maar ow, wat is het heerlijk! Op zoek naar een nieuw boek en je alvast verheugen op de uurtjes in je nieuwe wereld.

Dit weekend kwam het er helaas niet van maar volgend weekend kan ik mijn lol niet op, mijn weekend duurt dan 3 dagen!

Stil...

Een golf van misselijkheid, ongeloof, niet te bevatten... Zo'n mooi mens, sterke vrouw maar o zo ziek...

Ik had werkelijk geen idee dat ze er zo slecht aan toe was. Fr?d?rique Huydts, de jonge vrouw die voor mij althans bekend werd door Goede Tijden Slechte Tijden. Ik wilde toen ik een jaar of 13 was krullen in mijn haar, precies zoals de krullen van Annette uit GTST, Fr?d?rique dus...

Wat een groot verdriet is dit voor haar dierbaren, wat zal ze gemist worden...